რას ემსახურება რკინიგზაში ახალი პროფკავშირი?!

Posted on

რიგითი რკინიგზელების მიერ ,,რკინიგზელთა ახალი პროფკავშირი” შეიქმნა იმ მიზნით, რომ აღმოიფხვრას საშინელი შეუთავსებლობა ცალკეული დასაქმებულის – რკინიგზელის მწირ შესაძლებლობებსა და განუზომელ ძალაუფლებას შორის, რომელიც დღეს დამსაქმებლის – რკინიგზის ხელმძღვანელობის ხელშია თავმოყრილი. აღნიშნული შეუთავსებლობა აღმოიფხვრება მხოლოდ რკინიგზელების  თანადგომით და ურთიერთმხარდაჭერით – ერთი ყველასათვის და ყველა ერთისათვის!

რკინიგზელთა ახალი პროფკავშირის ძალა და გავლენა კომპანიის მუშაკთა ერთობის ხარისხზეა დამოკიდებული. რაც უფრო მაღალია პროფკავშირის წევრთა რაოდენობა ახალი პროფკავშირის გარეთ დარჩენილ მუშაკებთან შედარებით, განსაკუთრებით საწარმოს ძირითად უბნებზე, მით უფრო ძლიერია პროფკავშირი.

რკინიგზელთა ახალ პროფკავშირში ყველა თანასწორია განურჩევლად რასის, რელიგიური მრწამსის, სქესის, პოლიტიკური შეხედულებისა და კვალიფიკაციისა.. ჩვენი მოსაზრებით პროფკავშირები არ უნდა წარმოადგენდეს დახურულ გაერთიანებას, მუშაკთა ელიტის ნაწილის ინსტრუმენტს, რომლებიც თავგამოდებით იცავენ თავიანთ პრივილეგიებს სხვა მუშაკებისაგან.

პროფკავშირები თავისი ბუნებით წარმოადგენს დემოკრატიულ ინსტიტუტს, რადგანაც მისთვის არარსებობს ხანგრძლივი და ეფექტიანი ფუნქციონირების სხვა ფორმა. სწორედ ამიტომპროფკავშირები არის სახალხო დემოკრატიის სკოლასაზოგადოების ქმედითი გარდამქმნელი ძალა

პროფკავშირი ვერ შეძლებს მასზე დამყარებული იმედების გამართლებას, თუ ის არ წარმოადგენს მშრომელთა ნებაყოფლობით გაერთიანებას საერთო ინტერესების დაცვის მიზნით, რათა უზრუნველყოს ხელფასის გაზრდა და შრომის პირობების გაუმჯობესება. თავის მხრივ, ნებაყოფლობითი ორგანიზაცია ვერ გახდება ძლიერი და ქმედითი მანამ, სანამ არ არის უზრუნველყოფილი მისი ყველა წევრის მაქსიმალურად შესაძლებელი მონაწილეობა ორგანიზაციის საქმიანობასა და ბრძოლაში, რომელსაც ის ეწევა. ხოლო წევრების მონაწილეობა ორგანიზაციის მუშაობაში შესაძლებელია მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ორგანიზაცია არის დემოკრატიული!

პრაქტიკის მიხედვით, პროფკავშირში, დემოკრატია ნიშნავს, რომ:

1. ყველა წევრი ინტერესები სამართლიანად და მთლიანადაა წარმოდგენილი გადაწყვეტილებების მიღების პროცესში. საჭიროა უზრუნველყოფილ იქნას აზრთა პლურალიზმი, მაგრამ საბოლოო გადაწყვეტილება უნდა გამოხატავდეს წევრთა უმრავლესობის ჭეშმარიტ ნება– სურვილს

2. პროფკავშირის წევრები რეგულარულად იღებენ ინფორმაციას მათი ორგანიზაციის საქმიანობის შესახებ ყველა საკითხებზე, საფინანსოს ჩათვლით. ისინი მხოლოდ ამ შემთხვევაში შეძლებენ სრულფასოვან მონაწილეობას გადაწყვეტილებების შემუშავებაში

3. პროფკავშირის ყველა წევრს ერთნაირი პრივილეგიები აქვს, ისევე როგორც უფლებები და მოვალეობები. ძირითად საკითხებზე ყველა გადაწყვეტილება მიიღება კოლექტიურად, და არა ერთპიროვნულად ან ვიწრო შემადგენლობით.

პროფკავშირში ჩაბმა პრობლემების ანალიზით იწყება, რომელთა გადაწყვეტა შესაძლებელია მხოლოდ კოლექტიური მოქმედებებით. აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებში, უფრო ხშირად, პროფკავშირში შესვლის მოტივირება – ეს სამუშაო ადგილის დაკარგვის შიშია, იმის მოლოდინი,რომ პროფკავშირი გავლენას მოახდენს სამუშაო ადგილის სტაბილურობაზე. მოტივირების სხვა ფაქტორებია – სურვილი იშრომო უსაფრთხო და ჯანსაღ პირობებში და მიიღო შრომის სამართლიანი ანაზღაურება. გამოკითხვის მონაწილეები ზოგჯერ, აგრეთვე ასახელებენ სურვილს, ჰქონდეთ ხელმისაწვდომი სპეციალური გამაჯანსაღებელი პროგრამები, პროფკავშირის წევრებისა და მათი ბავშვებისთვის ზაფხულის პერიოდში დასვენების შესაძლებლობა. მაგრამ ეს ფაქტორები ყოველთვის დგას ბოლო ადგილზე, და პროფკავშირი, რომელსაც არაფერი შეუძლია შესთავაზოს თავის წევრებს, გარდა საგზურების განაწილებისა და საახალწლო საჩუქრებისა, სწრაფად კარგავს მხარდაჭერას, და მაშასადამე,წევრთა რაოდენობასაც.

ზოგიერთ დასაქმებულს მიაჩნია, რომ ბრძოლის მიზნით გაერთიანება საჭიროა მხოლოდ მაშინ,როდესაც წარმოიშობა რაღაც პრობლემა, მაგალითად, მოსალოდნელი დათხოვნისაგან აუცილებელიდაცვის ან ხელფასის გაზრდის მიზნით. მუდმივი ორგანიზაციის ფორმირების საკითხს ისინიუარყოფითად ეკიდებიან, თუმცა, როცა საქმე ბრძოლამდე მიდის, მას აქტიურად უჭერენ მხარს

გამოცდილება გვიჩვენებს, რომ ასეთი ადამიანების პოზიცია მცდარია. ორგანიზაციის არარსებობასთავისთავად,მუდმივად მივყავართ პრობლემების წარმოშობამდე. იმავე დროს, ძლიერიორგანიზაციის არსებობა დამქირავებელს აიძულებს თავი შეიკავოს მუშაკების მიმართ ასეთიპრობლემების შექმნის მცდელობისგან. გარდა ამისა, დაგვიანებულია იფიქრო პროფკავშირისშექმნაზე, როდესაც, უკვე წარმოიშვა პრობლემა. ეს შეიძლება შევადაროთ დაზღვევის აგენტისგამოჩენას იმ სახლში, სადაც ხანძარი მძვინვარებს.

მშრომელთა ერთი ნაწილი მიიჩნევს, რომ პროფკავშირი დაკავებულია მხოლოდ კოლექტიური ხელშეკრულებების პერიოდული გადახედვითა და პროფკავშირის წევრთა საჩივრების განხილვითდა ამის გაკეთება მათი მხრიდან მოხალისეებსაც შეუძლიათ. მაგრამ ცხადია, რომ პროფესიონალპროფკავშირულ მუშაკებს, რომლებმაც საჭირო სწავლება გაიარეს, თავისი უნარით ბევრად უფრომეტის მიღწევა ძალუძთ.
თუმცა პროფკავშირსაც, თავისი მხრიდან, ამოცანისადმი დამოკიდებულების მიხედვით, შეუძლიამისი განსხვავებულად გადაწყვეტა. ზოგიერთი პროფლიდერები მოლაპარაკებებისთვისპრაქტიკულად არ ემზადებიან. ცდილობენ, მხოლოდ ხელფასის ავტომატურად 1-3 პროცენტითგაზრდას, სხვები კი, ეკონომიკურ ანალიზს ატარებენ, რათა განსაზღვრონ მაქსიმალური მომატებისზღვარი, რომელსაც პროფკავშირმა შეიძლება მიაღწიოს, კომპანიის გადამხდელუნარიანობის გარკვევის შემთხვევაში.

პროფკავშირი მისი შემქმნელი მუშაკების ინტერესებს უნდა ემსახურებოდეს, რაც ნიშნავს იმას, რომ უნდა ექვემდებარებოდეს მხოლოდ მათ კონტროლს და აიცილოს საშიშროება, აღმოჩნდეს გარეშე ინტერესების გაბატონებული ზეგავლენის ქვეშ, იქნება ეს კომპანიის, საწარმოს, მთავრობის, ბიზნესის, დამსაქმებელთა, პოლიტიკური პარტიების, რელიგიური ორგანიზაციების თუ ცალკეულ პირთა ინტერესები.

პროფკავშირების დამოუკიდებლობა მოწმდება კითხვით: ამ ორგანიზაციაში ვინ იღებს გადაწყვეტილებას? თუ პასუხია – დირექტორი, მენეჯერი, მაფია, სამინისტრო ან ქვეყნის პრეზიდენტი, ნათელია, რომ ასეთი პროფკავშირი – „ყვითელია“. რეალურ პროფკავშირში მხოლოდ თვითონ მისი წევრები ერთობლივად განსაზღვრავენ პროფკავშირულ პოლიტიკას, ტაქტიკასა და სტრატეგიას.

მთავრობა თანაბარი ზომით, შეიძლება დადებითად ან უარყოფითად განეწყოს პროფკავშირების მიმართ. ზოგჯერ, ავტორიტარული და დიქტატორული რეჟიმის სახელმწიფო ორგანოები, ეროვნული და საერთაშორისო კანონების დარღვევით ცდილობენ დაიმორჩილონ პროფკავშირები, და ამით სპობენ სოციალური დიალოგის შესაძლებლობას. თუ მშრომელები ვერ შეძლებენ თავიანთი ორგანიზაციის დამოუკიდებლობის დაცვას, მაშინ ცხოვრების დონის დაცემა, სიღარიბის ზრდა, სოციალური დაძაბულობა და რეპრესიები გარდაუვალი იქნება.

არის შემთხვევები, როდესაც ეგრედწოდებულ „პროფკავშირს“ თავისი მუშაკებისათვის აფუძნებს თვითონ დამქირავებელი. ასეთი პროფკავშირის სახელწოდებაც აგრეთვე „ყვითელია“ („ჯიბისაა“), ანუ კომპანიური, ვინაიდან, უფრო ხშირად ამგვარი ორგანიზაციები იქმნება და მოქმედებენ ერთი კომპანიის ან (ნაციონალური თუ ტრანსნაციონალური) საწარმოს ფარგლებში. ის მთლიანად იმყოფება ადმინისტრაციის გავლენის ქვეშ, ძირითადად დაკავებულია იმ „სიკეთეების“ განაწილებით, რომლებსაც კომპანია „მოწყალების“ სახით ისედაც გასცემს თავის მუშაკებზე. ასეთი პროფკავშირი მუშაკებისათვის სრულიად უსარგებლოა, რადგანაც, მისი ძირითადი მიზანია არა მუშაკთა ინტერესების წარმოდგენა და დაცვა,არამედ პირიქით, მათი მხრიდან ნამდვილი პროფკავშირის შექმნის დაუშვებლობა.

ჩვენს ქვეყნებში ჯერ კიდევ საკმაოდ გავრცელებულია დამსაქმებელთა გაწევრიანება პროფკავშირში, რომლებიც ხშირად ცდილობენ შიგნიდან გაატარონ და მოახვიონ თავიანთი მიზნები პროფკავშირულ ორგანიზაციას. მათი წევრობა პროფკავშირში ართულებს სოციალურ დიალოგს, იწვევს სოციალური პარტნიორობის მხარეთა ერთმანეთში აღრევას. მრავალმა პროფკავშირმა თავიანთ წესდებებში დააფიქსირეს მოთხოვნა, დამსაქმებელთა და მათი წარმომადგენლების, პროფკავშირში გაწევრიანების დაუშვებლობის შესახებ. სხვებმა – შეზღუდეს დამსაქმებელთა შესაძლებლობები, ჩამოართვეს რა უფლება იყვნენ არჩეულნი ხელმძღვანელ პროფკავშირულ ორგანოებში და მიიღონ მონაწილეობა პროფკავშირულ კრებებსა და კონფერენციებში დელეგატების სტატუსით. მეორეს მხრივ, დამსაქმებელთა უმრავლესობა, თვითონ ტოვებს პროფკავშირებს, თავიანთი ინტერესების დასაცავად ქმნის ამ მიზნებისათვის უფრო შესაფერის, საკუთარ,- დამსაქმებელთა დარგობრივ ასოციაციებს და მეწარმეთა გაერთიანებებს.

დამსაქმებლები და მათი წარმომადგენლები,- საწარმოს და კომპანიის ნებისმიერი მუშაკებია, რომელთა კომპეტენციაში შედის ხელფასისა და პრემიის დარიცხვის, დისციპლინარული და სხვა სასჯელების გამოტანის, და აგრეთვე,სხვა მუშაკთა შრომის პირობების შეცვლის საკითხები.

ასეთი მოქმედებები არის ანტიპროფკავშირული, ვინაიდან ისინი აქეზებენ მშრომელებს ერთმანეთის წინააღმდეგ საბრძოლველად, იმის მაგივრად, რომ გააერთიანონ ძალისხმევა დამსაქმებელთან ბრძოლაში. რასაკვირველია, პროფკავშირის ინდივიდუალური წევრები სრულიად თავისუფალნი არიან რელიგიისა და პოლიტიკური შეხედულებების არჩევანში, მაგრამ, მათ არ უნდა მოახვიონ ორგანიზაციას თავიანთი პირადი თვალსაზრისი, არ უნდა აიძულონ პროფკავშირი, დაემორჩილოს არაპროფკავშირულ პრინციპებს.

მხოლოდ თქვენზეა დამოკიდებული,როგორი იქნება თქვენი პროფკავშირი,როგორი იქნება მისიფუნქციები, და რამდენად ეფექტიანად შეძლებს მათ რეალიზებას!

Advertisements

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s